Napoleon.org.pl English     Deutsch    
Guerra de la Independencia | Biblioteka Barwy i Broni

Biblioteka Barwy i Broni

Ubiór polskiej piechoty 1806-1807

Plansze mundurowe

"Mundur ten składa się z kurtki granatowej z zielonymi wyłogami, guzikami białemi z numerem 9, z lejbiku białego z rękawami, z spodni granatowych długich, z izmów, a w części z trzewików, z halsztucha czerwonego z białym streflikiem, z kaszkietu okrągłego z filcu, mającego u góry obwódkę mosiężną i numer takiż na przodzie, z daszkiem filcowym z przodu i z tyłu z sprzączką mosiężną do ściśnienia i z podpinką skórzaną. Kaszkiety te nie są najładniejsze, osobliwie mosiądz przy białych guzikach źle bardzo odbija, ten jednak płk. Żółtowski chce kazać pobielić."
Przedstawiamy kolejną odsłonę badań w zakresie Biblioteki Barwy i Broni. Życzymy miłych wrażeń wizualnych!




Wspomnienia

Wspomnienia Napoleona cz. 45, Albion.
Tłumaczenie: Kamp
(Dodano: 1 września 2010)
Traktat pokojowy z Luneville miał swoje nieuniknione skutki. Austria była rozbrojona i w oczach wszystkich bezbronna. Wprawdzie Rosja, po śmierci Pawła I i wstąpieniu na tron Aleksandra, nie była już więcej gotowa do stanowczego wystąpienia przeciwko Anglii, ale nie miała też zamiarów sprzeciwienia się planom Francji na zachodzie. Z tego powodu Pierwszy Konsul nie miał powodu ukrywać swoich planów. Zwykłym dekretem zamienił Piemont we francuskie departamenty, nie czyniąc tego tak, jak gdyby obawiał się przy tym reakcji rosyjskeigo władcy. Odnośnie Neapolu oświadczył, że traktat z Florencji ma pozostać jako narzucone temu dworowi prawo. Genua przedłożyła mu swoją konstytucję, by dokonał w niej poprawek wzmacniających władzę wykonawczą. Republika Cisalpińska, składająca się z Lombardii, księstwa Modeny i legacji, ukonstytuowana po raz pierwszy pokojem z Campo Formio, a po raz drugi traktatem z Luneville, organizowała się na nowo jako sojusznik Francji i uzależnione od niej państwo. Podobnie jak Liguria, również Holandia przedłożyła Pierwszemu Konsulowi swoją konstytucję, a władcy małych państw widzieli w łasce Pierwszego Konsula poprawę sytuacji ich państw. Szczególnie aktywni w zdobycia sympatii byli przedstawiciele małych księstw niemieckich. Traktat pokojowy z Luneville postanawiał sekularyzację państw rządzonych przez duchownych i rozdział ich ziem. Zbliżający się podział obudził uczucie chciwości. Zarówno duże, jak i małe państwa chciały najlepsze części. Również Austria i Prusy żądały dla siebie odszkodowań, mimo że na lewym brzegu Renu niewiele utraciły. Bawaria, Wirtembergia, Badenia i dom orański oblegały rządzącego Francją, bo jako główna osoba traktatu z Luneville miał on największy wpływ na jego realizację. Nawet Prusy, reprezentowane w Paryżu przez markiza Lucchesini, nie wstydziły się poniżyć do roli proszącego i swoimi prośbami wzmocnić władzę Pierwszego Konsula. W ten sposób przez te 6 miesięcy, które upłynęły od podpisania traktatu w Luneville, znacznie wzrósł wpływ francuskiego rządu. Te okoliczności nie mogły pozostać bez wpływu na angielski gabinet, dlatego prowadzone przez pewien czas nieco nonszalancko pertraktacje w Londynie zostały w wyniku osobliwej zgodności obu rządów wznowione z dużą gorliwością... [więcej]

Generalicja

Arkadiusz Malejka, Jan Chrzciciel Henryk Wołodkowicz
(wersja poprawiona i uzupełniona)
(Dodano: 22 lipca 2010)

Jan Chrzciciel Henryk Witold Wołodkowicz herbu Radwan urodził się 17 września 1765 r. w Siennie w województwie nowogródzkim, jako syn Józefa (ur. 1730), stolnika mińskiego oraz Reginy z domu Broniec1. Znana na Mińszczyźnie i Nowogródczyźnie już w XV w., zamożna rodzina Wołodkowiczów należała, co najmniej od końca XVI w. do lokalnej elity urzędniczej. Do owej tradycji rodzinnej nawiązał początkowo również młody Jan Henryk obejmując, najpóźniej w lutym 1789 r. urząd sędziego ziemskiego mińskiego, bądź też ok. 1790 r. podkomorzego litewskiego2. Z kolei dzięki zawartemu 29 czerwca 1792 r. małżeństwu z Anną Małgorzatą Fergusson-Tepper, córką Piotra Karola (?-1794), bogatego i wpływowego bankiera warszawskiego, zdołał powiększyć swój majątek do 150 tys. złp3.
Uchwalone przez Sejm Wielki w październiku 1788 r. zwiększenie liczebności wojska polskiego do 100 tys., w tym podniesienie liczby jazdy do 32512 głów (w tym na Litwie 10650), otworzyło szansę na wybicie się w armii szerszemu niż do tej pory gronu synów szlacheckich. Z wojskiem swoją dalszą karierę postanowił związać również Wołodkowicz. W dniu 3 marca 1789 r. otrzymał patent na rotmistrza w 4 chorągwi I Brygady Kawalerii Narodowej, którą to jednostkę opuścił wprawdzie z nieznanego nam powodu około połowy września 1791 r., już jednak z początkiem czerwca następnego roku, u progu wojny z Rosją w obronie Konstytucji 3 Maja, figurował ponownie wśród rotmistrzów tejże brygady... [więcej]


Tablice

Pan Ksawery
Castiglione
(Dodano: 9 lipca 2010)


"Dzielny żołnierz i zapalony myśliwy nie cofnął się w boju, nie znużył na łowach. Raz tylko nie zmierzył się z nieprzyjacielem, ale ucieczka była prawdziwym bohaterstwem" - takimi słowami Kazimierz Chłędowski1 opisał Ksawerego Krasickiego, bohatera jednego z niewielu podkarpackich epizodów epoki napoleońskiej. I choć "w napoleońskich szeregach nie wojował, nie wierzył wielkiemu despocie, nie ufał, aby rzetelnie chciał dopomóc Polsce, nie podzielał powszechnego zapału", stał się Krasicki jednym z herosów wojny z Austrią stoczonej w 1809 r., a czyn jego obrósł ludową legendą.

Ksawery Franciszek Krasicki był synem chorążego litewskiego Antoniego Krasickiego i Róży z Charczewskich. Urodził się w Dubiecku 10 lipca 1774 roku. We wczesnej młodości przebywał u swego sławnego stryja - księcia poetów polskich - biskupa Ignacego Krasickiego w Heilsbergu2, gdzie kształcił się pod kierunkiem księdza Michała Foxa. Od dziecka ciągnęło go do wojaczki, bo już w wieku lat dwunastu zbiegł od stryja z zamiarem dostania się do Francji i wstąpienia do tamtejszej gwardii królewskiej. "Trzeciego dnia - wspomina Ludwik Dębicki3 - na urwisku skały nad morzem pogoń wysłana przez stryja, odnalazła tu zbiega; tradycya rodzinna nic nie mówi o nieuniknionych plagach na kobiercu"... [więcej]

Barwa i broń

Rotmistrz J. Albrecht, Generalny inspektor jazdy gen. dyw. Rożniecki i jego lustracje pułków jazdy Księstwa Warszawskiego w 1808 r.
Dla serwisu przygotował: Pitrek
(Dodano: 7 lipca 2010)
W ramach trzech dywizji, albo legji wojsk Księstwa Warszawskiego, ustanowionych etatem Komisji Rządzącej z dn. 17 I 1807 r. miały znajdować się początkowo 3 pułki jazdy, po jednym w każdej legji, nie licząc jazdy pospolitego ruszenia, która w tym czasie organizacyjnie nie wchodziła jeszcze w skład oznaczonych dywizyj. Wspomniany etat przewidywał jeden sześcioszwadronowy pułk jazdy w stanie 2,050 ludzi, dopiero poprawka z marca tego roku wprowadziła zmianę: w miejsce jednego, dwa pułki 3 szwadronowe z legji o stanie 1042 ludzi, z których jeden ułański, drugi strzelców konnych. Ogólna numeracja dzieliła pułki 1, 4 i 5 na strzelców konnych, 2, 3 i 6 - tym ułanów.
W takiej też ilości odbyła jazda Księstwa Warszawskiego kampanję 1807 roku.
Po pokoju tylżyckim liczebność jej wynosiła w dn. 15 lipca 1807 r. 5.275 żołnierzy i 4.895 koni... [więcej]
Guerra de la Independencia...

Leszek Zachuta, ZDOBYCIE SZABLI LORDA BLAYNEYA
(artykuł ukazał się w czasopiśmie Hetman nr 1)

(Dodano: 5 lipca 2010)

Przechowywana obecnie w Zbiorach Czartoryskich, Muzeum Narodowe w Krakowie, szabla Lorda Blayneya (nr inw. XIV 60 a, b) należy do szabel wz. 1803.
Oprawa regulaminowej szabli jest mosiężna (fot. 1). Kapturek tworzy głowicę w formie głowy lwa, przechodzącej z tyłu w warkocz łączący się z jelcem. Uchwyt rękojeści drewniany pokryty czarną skórą, opleciony w podwójnie skręconym mosiężnym drucikiem. Kabłąk eliptyczny, u góry pełny, pojedynczy, rozszerzający się ku głowni w stylizowaną ażurową, cyfrę "GR" (George Rex) pod koroną królewską, dołem przechodzi w tarczę jelca, również ażurową.
Omawiany wzór szabli wprowadzony został Rozporządzeniem Generalnym z 18 marca 1803 r., jako przepisowa broń generałów i oficerów piechoty liniowej. Szable wz.1803 używane były w Wielkiej Brytanii do 1822 r., w tym bowiem roku król Jerzy IV zatwierdził nowy wzór szabli z tzw. "'rękojeścią gotycka". Rękojeść szabli Lorda Blayneya w typie wz.I803 wykonana jest bardziej luksusowo od wzoru regulaminowego - z brązu cyzelowanego i złoconego (fot.2). Na okuciu szyjki pochwy po prawej stronie umieszczony jest w ramce napis "SALTER SWORD CUTLER TO H. R. H. THE DUKE OF SUSSEX 35 STRAND"... więcej >>>

Poemat

Przygotowali: Waldemar Karczmarczyk, Adam Paczuski
Czesław Moniuszko, Rok 1812, Poemat.

(Dodano: 15 maja 2010)

Złota Pszczoła 2009

Ogłaszamy wszem i wobec, że w wyniku przeprowadzonego plebiscytu, laur
ZŁOTEJ PSZCZOŁY,
czyli najlepszej napoleońskiej książki roku 2009 w Polsce otrzymują
Pan Ryszard Morawski i Pan Adam Paczuski
oraz Wydawnictwo Karabela D. Chojnacka za wolumen
Wojsko Księstwa Warszawskiego.
Ułani, gwardie honorowe, pospolite ruszenie, żandarmeria konna.


   
Zobacz:   Dyplom      Dyplom      Dyplom


Mapa wortalu

 • Napoleon Bonaparte - biografia
 • Napoleon Bonaparte - ciekawostki
 • Bitwy Napoleona
 • Wojny napoleońskie
 • Koalicje antyfrancuskie
 • Wojska napoleońskie
 • Gwardia Napoleona
 • Kodeks Napoleona
 • Wspomnienia Napoleona
 • Książki napoleońskie

 • Legiony Polskie we Włoszech
 • Jan Henryk Dąbrowski
 • Księstwo Warszawskie
 • Wojsko Księstwa Warszawskiego
 • Książę Józef Poniatowski
 • Wojna w Hiszpanii
 • Somosierra
 • Bitwa pod Raszynem
 • Pomniki napoleońskie
 • Rekonstrukcje napoleońskie

Kalendarium
Dzisiaj jest: piątek 03 września 2010

Tego dnia:
1781 - urodził się Eugeniusz de Beauharnais, syn Józefiny, generał i polityk francuski, wicekról Italii, jeden z najwierniejszych współpracowników Napoleona i jego adoptowany syn.
1791 - Francja zostaje ogłoszona monarchią konstytucyjną.
1796 - generał Jourdan pobity pod Würzburgiem.
1823 - zmarł Roger de Damas, generał francuski, rojalista, odznaczył się w szeregach armii rosyjskiej w wojnie z Turcją, w 1806 kierował odwrotem armii neapolitańskiej tak umiejętnie, że uzyskał uznanie przeciwników.


Cytat na dziś:
"Człowiek będzie walczył bardziej zacięcie o swoje interesy niż o swoje prawa."

Napoleon Bonaparte


Linki napoleońskie

 • Pułk 4 Piechoty XW
 • Sancygniów
 • www.wmfp.pl
 • www.historia.org.pl
 • Annuaire Histoire/Révolution et Empires
 • Muzeum Romantyzmu
 • Pułk 3 Piechoty
 • www.bossowski.pl
 • Twierdza Nysa
 • Legia Polsko-Włoska
 • www.arsenal.org.pl
 • www.1789-1815.com
 • www.legianadwislanska.pl
 • napoleonistyka.atspace.com
 • www.poniatowski.org.pl

 • www.baltic1812.balticom.lv
 • www.napoleon1er.com
 • www.napoleon-series.org
 • www.napoleonbonaparte.nl
 • Austerlitz 2005
 • www.napoleonguide.com
 • www.napoleon.org
 • www.napoleon.pl
 • bibliotheque empire
 • campagnes imperiales
 • marechaux empire
 • www.szable.pl
 • www.polishlancers.com




Szczególnie polecamy!
POCZTÓWKI MUNDUR POLSKI 1797-1815

Dla osób interesujących się epoką napoleońską i dla kolekcjonerów barwnej ilustracji KARABELA D. Chojnacka wydała pocztówki pod ogólnym tytułem MUNDUR POLSKI 1797-1815. Jest to wybór postaci konnych i pieszych z opublikowanych przez Wydawnictwo na ten temat albumów. Zbiór liczy 90 kolorowych kart pocztowych i jest podzielony na 10 serii w osobnych etui. Każda seria składa się z 9 pocztówek. Karty i serie są numerowane. Na każdym etui jest spis zawartości danej serii w języku polskim i angielskim.
Na awersie pocztówki znajduje się barwna postać wykonana przez malarza Ryszarda Morawskiego. Rewers został zaprojektowany tak, aby karta spełniała dwa zadania: miała charakter kolekcjonerski i mogła być użyta jako karta pocztowa. Opis awersu pocztówki został podany w czterech językach: polskim, francuskim, angielskim i niemieckim... więcej>>>

KARABELA
www.karabela.waw.pl

* * *

Aleksander Kiersnowski
Historja Rozwoju Artylerji + Atlas

reprint, 410 stron + atlas 29 plansz, format B5, twarda oprawa złocenia, książka szyta. Książka została wydana w małym nakładzie.
Wydawca: NapoleonV


"Historia rozwoju artylerii. Z atlasem rysunków sprzętu i danych liczbowych" wydana została po raz pierwszy w 1925 roku w Toruniu. Została napisana dla uczniów Szkoły Oficerskiej Artylerii w Toruniu, w której to Kiersnowski był wykładowcą historii artylerii. Wydana przez niego monografia obejmuje dzieje artylerii od powstania pierwszej broni rzutowej, aż po okres powojenny. Niniejsze wydanie jest wzorowane na wydaniu z 1925 roku. Wprowadzona została errata, która tylko w pewnym stopniu poprawia pojawiające się dosyć często błędy edytorskie oryginalnego wydania. Zachowany został specyficzny język, który nadaje niniejszemu wznowieniu dawny charakter. Zrekonstruowane zostały plansze i tabele zawarte w książce oraz przede wszystkim w atlasie. Atlas połączony został z książką w jeden wolumin, a jego zawartość dopasowana została do formatu bieżącego wydania... więcej>>>



Forum
 •  Kampanie i bitwy
 •  Projekt 1812
 •  Guerra de la...
 •  Barwa i broń
 •  Biblioteka Barwy i Broni
 •  Polityka i dyplomacja
 •  Ludzie epoki
 •  Muzy Empire'u
 •  Napoleonica
 •  Wymiana informacji
 •  Gry wojenne i figurki
 •  Historical fiction
 •  Quiz
 •  Varia napoleońskie
 •  Babel

Artykuł roku
Najlepsze artykuły według czytelników:

2008 - Umundurowanie piechoty XW
2007 - Francisco Goya i wojna hiszpańska
2006 - W piekle Cabrery



Nowości z księgarni
T H I E R R Y   L E N T Z
NAPOLEON ODKŁAMANY


Niewielka objętościowo książeczka, napisana do francuskiej serii "Stereotypy". Założeniem jej jest polemika z kontrowersyjnymi, acz rozpowszechnionymi tezami. Autor poruszając obiegowe sądy o Napoleonie, stara się zrewidować nieuzasadnione faktami opinie. Książka przeznaczona jest dla szerokiego grona czytelników, bo wprawdzie porusza ważkie zagadnienia, ale napisana jest językiem przystępnym, a mniej obeznanym w historii epoki pomocą służą krótki słownik i kronika najważniejszych wydarzeń... więcej >>


R A F A Ł   M A Ł O W I E C K I
KAMPANIA W HISZPANII 1811 do 1812


Celem publikacji jest przybliżenie Czytelnikowi kampanii, która była pierwszym krokiem do wyparcia wojsk napoleońskich z Półwyspu Iberyjskiego. Obok wydarzeń składających się na główną część opracowania, książka ukazuje genezę interwencji cesarza ze Pirenejami oraz jej przebieg. Ponadto stara się udzielić odpowiedzi na pytanie: dlaczego Napoleonowi nie udało się przez kilka lat ujarzmić Iberyjczyków? W zamyśle autora stanowi ona uzupełnienie białej plamy w polskiej historiografii, jaką są dzieje walk na półwyspie, po opuszczeniu go przez oddziały polskie udające się na wyprawę rosyjską.
więcej >>


D A V I D   K I N G
W I E D E Ń 1 8 1 4


Wiedeń 1814 to fascynująca i świetnie podbudowana źródłami opowieść o najbardziej wystawnej i zarazem najważniejszej konferencji pokojowej w dziejach nowożytnej Europy. Kiedy Napoleon Bonaparte został pokonany, przywódcy państw europejskich zebrali się w Wiedniu, by na gruzach napoleońskiego imperium zbudować nowy ład. W dyplomatycznych zmaganiach brały udział m.in. tak barwne osobistości, jak książę Metternich, książę Talleyrand czy car Aleksander I. Negocjacje przeplatały się z wielkimi balami, towarzyskimi skandalami i głośnymi romansami. Ciąg hucznych zabaw przerwała dopiero wieść o ucieczce Napoleona z Elby... więcej >>



E M I L   M A R C O
D E   S A I N T - H I L A I R E
N A P O L E O N


"Napoleon" Emila Marco de Saint-Hilaire to trzy oddzielnie wydane książki: "Zamach Maleta w 1812 roku", "George, Moreau i Pichegru" i "Historia mieszkań Napoleona". skąd więc pojawił się wspólny dla nich tytuł: "Napoleon"? Otóż to właśnie wokół cesarza rozgrywają się wszystkie kluczowe wydarzenia, opisane w trylogii. Napoleon wyzwala emocje i wpływa zasadniczo na losy głównych jej bohaterów. Dzieło de Saint-Hilaire'a to jednak przede wszystkim pasjonująca literatura - podobnie jak wydana wcześniej "Historia Napoleona" jego autorstwa. Napisana wartkim i pełnym anegdot językiem trylogia wciąga czytelnika w fascynującą historię epoki napoleońskiej. więcej >>



Zobacz: Księgarnia

Generałowie Armii Francuskiej 1792-1815
Copyright © Kamp

Poniższe biogramy ograniczają się, z nielicznymi wyjątkami, do lat 1792-1815, nie opisują całej kariery wojskowej przedstawionych generałów, pomijają początki oraz działalność po abdykacji Napleona. W zestawieniu pominięte zostały biogramy Polaków, wywodzących się z armii Księstwa Warszawskiego, awansowanych do stopnia generała armii francuskiej. Generałom armii Księstwa poświęcony jest osobny dział na serwisie.
Opracowane na podstawie:
Georges Six, Dictionnaire biographique des generaux & amiraux francais de la Revolution et de l'Empire (1792-1814), Paryż 1934
Danielle & Bernard Quintin, Dictionnaire des colonels de Napoleon, Paryż 1996

 • A  • B  • C  • D  • E  • F  • G  • H  • I  • J  • K  • L  • Ł  • M
 • N  • O  • P  • Q  • R  • S  • T  • U  • V  • W  • X  • Y  • Z  • Ż

Zobacz: Adiutanci Napoleona i jego marszałków



Chat napoleoński


Biblioteka empire'u


Manifest
  Pomysł stworzenia tego serwisu jest ściśle powiązany ze sto osiemdziesiątą rocznicą śmierci cesarza Francuzów Napoleona I Bonaparte - człowieka, który zmienił historię XIX wieku i któremu Polacy winni są ogromną wdzięczność.
  Niestety w polskim internecie strony napoleońskie praktycznie nie istnieją (poza kilkoma wyjątkami), a jeśli już są, to trudno je uznać za godne cesarza. Autor niniejszego serwisu nie ma może ambicji na stworzenie pierwszego polskiego portalu napoleońskiego, lecz ma nadzieję, że choć w niewielkiej części odda cesarzowi co cesarskie. Wszelkie uwagi, propozycje i krytyki dotyczące strony można wysłać na adres autora:))
wlonab@gmail.com

Copyright © 2001 - 2010  NapoleonTeam
Wszelkie Prawa Zastrzeżone

web stats stat24