Napoleon.org.pl English     Deutsch    
Guerra de la Independencia | Biblioteka Barwy i Broni

Biblioteka Barwy i Broni

Piechota XW na podstawie zachowanych zabytków i ikonografii źródłowej

Plansze mundurowe

Oficer wyższy 1. Pułku Piechoty Księstwa Warszawskiego w 1809 roku, oparty na postaci z obrazu olejnego Januarego Suchodolskiego "Śmierć Cypriana Godebskiego pod Raszynem". Mundur oficera różni się od wytycznych przepisu z 2 marca 1807 roku, w myśl których oficerowie wini nosić kurtki, z obszlegami w kolorach wyznaczonych dla każdej z trzech legii. Również mundury małe, którymi podobnie jak tu miały być fraki nie były zaopatrzone w wyłogi na piersiach, kolorowe łapki, patki i poły.

Przedstawiamy kolejną odsłonę badań w zakresie Biblioteki Barwy i Broni. Życzymy miłych wrażeń wizualnych!






Złota Pszczoła 2011

Tradycyjnie ogłaszamy plebiscyt na Napoleońską Książkę Roku 2011. Najlepsza książka wybrana przez czytelników otrzyma nagrodę Złotej Pszczoły 2011. Pszczoła jako symbol I Cesarstwa wydała nam się najbardziej odpowiednia, aby uhonorować autora i wydawnictwo najlepszej książki poświęconej epoce napoleońskiej. Głosy można oddawać od 15 stycznia 2012 do 31 marca 2012.
1 kwietnia 2012 r. poznamy laureata. Życzymy wszystkim dobrej zabawy.
Pełny Regulamin i listę publikacji z roku 2011 można znaleźć tutaj

Klasycy epoka napoleońskiej

Bronisław Gembarzewski, KOPJA a LANCA
Na podstawie wydania z roku 1921 - Warszawa, Główna Księgarnia Wojskowa, Biblioteka Muzeum Wojska
Dla serwisu przygotował: Pitrek
(Dodano: 15 stycznia 2011)

Często się powtarza zjawisko dziejowe, iż taktyka, stosowana w działaniach wojennych doby ostatniej, bez względu na osobliwe warunki czy to polityczne, czy zależne od miejscowości, klimatu, środków komunikacyjnych, materjalnych i t. p., w jakich były prowadzone, zostaje następnie przyjmowana, jako zasada stała i ogólna. I trzeba nowych doświadczeń w odmiennych warunkach, by te poglądy przejściowe zostały zarzucone, potępione, a nowemi zastąpione.  Charakter okopowy, oblężniczy wojny wszechświatowej, wysuwający na czoło działań artylerję, bronie techniczne i piechotę, a przeznaczający jeździe rolę nader podrzędną, aczkolwiek wywołany okolicznościami natury nie tylko czysto wojskowej, mianowicie: zamiarem koalicji powstrzymania na miejscu przez czas dłuższy naporu przeciwnika, narazie silniejszego i więcej przygotowanego, aż do chwili pozyskania sojuszników, wyćwiczenia i uruchomienia miljonowych armji, zgnębienia go ekonomicznie i t.p. zrodził u wielu mniemanie, iż jazda nigdy już ważniejszej roli grać nie będzie mogła. Dopiero wystąpienie na widownię, w ostatniej wojnie Polski z Rosją sowiecką, licznej rosyjskiej jazdy, działającej na wielkich otwartych przestrzeniach, zmierzającej do oskrzydlenia przeciwnika, przecinania mu linji komunikacyjnych i odwrotu, a nie napotykającej w tych zamierzeniach przeciwdziałania dostatecznej liczebnie kawalerji polskiej, pouczyło o konieczności zwrócenia bacznej uwagi na organizację jazdy i nawrócenia do doświadczeń przeszłych wojen, prowadzonych na tych samych przestworach i w warunkach nie o wiele różnych, gdy jazda odgrywała tak poważną rolę... [więcej]

Wspomnienia

Wspomnienia Napoleona cz. 59, 1812.
Tłumaczenie: Kamp
(Dodano: 7 grudnia 2011)
Wojna pomiędzy Francją  i Rosją zapowiadała się powoli już od kilku lat. W 1809 roku Rosja nie przysłała na czas korpusu na wojnę z Austrią, a Napoleon nie ratyfikował traktatu, w którym zobowiązywał się do nieodbudowania Polski; aneksja Holandii i licznych krajów niemieckich, przede wszystkim wypędzenie Piotra Fryderyka, księcia Oldenburga, co zraniło cara Aleksandra jako głowę rodziny Oldenburg, było głównymi przyczynami, które, po bezskutecznych rokowaniach, doprowadziły do wojny 1812 roku.
Ale zajęcie księstwa Oldenburga nie nastąpiło na rozkaz cesarza; nakazał je książę  Eckmühl (Davout), człowiek nieco popędliwy i posiadający policyjne skłonności. Podejrzewał on, że księstwo jest magazynem towarów angielskich i stamtąd, mimo 80 000 żołnierzy i urzędników celnych, prowadzony jest ożywiony handel z Niemcami. To złościło go; zakładając, że czyni po myśli cesarza, zajął lekkimi oddziałami wybrzeże Oldenburga. Przypuszczał zapewne, że cesarz odmówi mu pozwolenia na taki brak szacunku dla księżnej z carsko-rosyjskiej rodziny, ale miał nadzieję, że Napoleon przyjmie w milczeniu fakty dokonane, tym bardziej, że korzyści z nich leżały jak na dłoni. Książę Eckmühl był przekonany, że któregoś dnai zostanie królem Polski. Wcześniej otrzymał od cesarza donacje w Polsce w wysokości 200 000 franków, co umocniło go w jego przekonaniu. Dlatego oczywistym było, że jego ambicja skłaniała go do czynów, które wywołać mogły spór cesarza z dworem w Petersburgu.
Cesarz w najostrzejszych słowach potępił naruszenie granic księstwa Oldenburg. Był  zdecydowany, mimo ogromnych korzyści, jakie przyniosła aneksja księstwa francuskiemu przemysłowi, zarządzić wycofanie wojsk, ale powstrzymała go od tego posunięcia utrzymana w formie groźby rosyjska nota. Domagano się w niej w ramach rekompensaty za zajęcie wybrzeża oldenburskiego natychmiastowego opuszczenia Gdańska i oddanie go Rosji. Wykluczało to jakiekolwiek przyjazne porozumienie. Gdy w grę wchodził honor Francji, cesarz nie mógł, choć przyszło mu to ciężko, potępić postępowania Davouta. Gdyby Rosja nie zachowała się tak wrogo, otrzymałaby zadośćuczynienie, bo w gruncie rzeczy cesarzowi obojętnym był przemyt angielskich towarów przez Oldenburg; zawsze można było je skonfiskować... [więcej]

Źródła do bitwy pod Somosierrą

Z dzieła Victoires et Conquetes de Français od 1792 do 1815. przez Towarzystwo Wojskowych i uczonych w Paryżu wydawane pod Redakcją p. Panckoucke. Tom 18 str: 205. POLACY pod SOMO-SIERA.
Wanda: tygodnik polski płci pięknej i literaturze poświęcony. 1821, T. 3

Dla serwisu przygotowali: Castiglione i Stary
(Dodano: 4 grudnia 2011)
Rozproszeni po obcych krajach Polacy, jeżeli nie zupełnie dopięli szlachetnie powziętych względem Ojczyzny zamiarów, rycerskiem przynajmniej poświęceniem się i odwagą, nowego blasku jej chwale dodali. Włochy, S. Domingo, Hiszpanja chlubnie świadczą, o męstwie rodaków naszych, w Afryce nawet kwitnie drzewo chwały Polaka, w rozlewie krwi jego zrodzone i wzrosłe. Rozgłośnie nabyta sława kazała nawet umilknąć zawiści. Wszyscy z któremi Polscy rycerze dzielili zawód wojenny i trudy, nie wahają się chętnie im przyznać szczególniejszych zalet, któremi się wśród licznych szeregów wojska obcego znamienicie odznaczali. Towarzystwo Francuzów wojskowych trudniących się w Paryżu historją wojen od r. 1792 do 1815, z chlubą wszędzie wspomina o Polakach. Oto jest opis z dobycia Somo-sierra.
W wyprawie Cesarza Napoleona przeciwko Hiszpanji 1808 roku, wypadło zdobyć ważne stanowisko, górę Somo-sierra będącą częścią gór Karpetanos. Dwanaście tysięcy Hiszpanów starannie umocowało wierszch góry, szesnaście armat stało w baterji, które wymierzono ku drodze, wtem tylko jednem miejscu wstęp na górę dającej. W czasie gdy mężna piechota Francuzka, wystawiona na podwójny ogień artylerji i piechoty nieprzyjacielskiej, na próżno usiłowała wedrzeć się na górę: nadjechał sam Cesarz: jazda należąca do jego gwardji, a na jej czele regiment Polaków, przybyła za nim w porządnej kolumnie.
Napoleon zatrzymał się przy artylerji na dole i rozpoznał ściśle położenie nieprzyjaciela, który co raz mocniej dawać ognia zaczął; tak że kilka kul obok Cesarza upadło, a kilka przeleciało nad głową jego. Regiment lekkiej jazdy Polaków, (a) ustawiony został w ścieśnioną kolumnę szwadronami po za fossą, na prawej stronie drogi, w niewielkiej równinie.
Tym czasem ogień nie ustawał, a piechota Francuzka kroku postąpić nie była wstanie. Na tenczas Cesarz dał rozkaz Polakom uderzyć na nieprzyjacielską baterją. Waleczne to wojsko pod sprawą Szefa szwadronu Kozietulskiego, rzuciło się na tychmiast szeregami po czterech, gdyż większego rozwinięcia wązkość drogi niedozwalała... [więcej]

Epoka napoleońska w literaturze

Agata Wąsacz, Literackie kreacje pobytu Napoleona w Warszawie w 1812 r.
(Dodano: 4 grudnia 2011)

Napoleon przebywał w Warszawie trzykrotnie. Z informacji podanych przez Roberta Bieleckiego w książce Napoleon a Polska. Polacy a Napoleon. Katalog wystawy, czerwiec-październik 1997 wynika, że po raz pierwszy cesarz Francuzów odwiedził Warszawę 19 grudnia 1806 roku. "Zatrzymał się w Zamku Królewskim; o godz. 10 - przyjął przedstawicieli władz polskich, po raz pierwszy spotkał się z ks. Józefem Poniatowskim; o godz. 12 - obserwował Pragę ze skarpy wiślanej na Starym Mieście" - czytamy w pracy historyka. Warszawę opuścił 23 grudnia o godzinie 3 nad ranem.
Znacznie dłuższy pobyt cesarza Francuzów w tym mieście miał miejsce w 1807 roku. Bonaparte ponownie przybył na Zamek Królewski 1 stycznia 1807 roku. Podczas pobytu trwającego do 30 stycznia władca "dokonał inspekcji 1 pułku piechoty z dywizji Poniatowskiego", "był na przedstawieniu w Teatrze Polskim przy pl. Krasińskich", a 18 stycznia "na Krakowskim Przedmieściu Jan Kiliński ofiarował mu chorągiew 20 pułku piechoty z powstania kościuszkowskiego". Trzeci pobyt wodza Wielkiej Armii w Warszawie miał miejsce 10 grudnia 1812 roku... [więcej]

Epoka napoleońska w literaturze

Agata Wąsacz, Obchód napoleoński w Warszawie w 1937 roku
(Dodano: 4 grudnia 2011)
W 1937 roku uroczyście obchodzono 125. rocznicę pobytu Napoleona w Warszawie po powrocie z kampanii rosyjskiej. 10 grudnia marszałek Edward Rydz-Śmigły odsłonił tablicę z brązu umieszczoną na gmachu Hotelu Angielskiego, w którym przez kilka godzin przebywał cesarz Francuzów. Podczas uroczystości przemówienia wygłosili: Leon Noël, ambasador Francji, August Zaleski, były minister spraw zagranicznych i prezes Stowarzyszenia Polsko-Francuskiego oraz Stefan Starzyński, prezydent Warszawy. Odsłonięcie tablicy pamiątkowej na fasadzie Hotelu Angielskiego przy ulicy Wierzbowej 6 w Warszawie nastąpiło w obecności: Tadeusza Kasprzyckiego, ministra spraw wojskowych, przedstawicieli Ministerstwa Spraw Wojskowych, Ministerstwa Spraw Zagranicznych oraz Ambasady Francuskiej, zarządu i członków Stowarzyszenia Polsko-Francuskiego oraz osobistości ze świata literatury, nauki i sztuki.
Stanisław Piotr Koczorowski, autor przedmowy do niewielkiej broszury, w której wydrukowano teksty wszystkich przemówień, zapisał: "Tak więc pamięć Napoleona, bohatera narodowego zarówno Francji, jak i Polski, stała się raz jeszcze powodem do stwierdzenia wiekowych związków - historycznych, politycznych i kulturalnych - istniejących między Polską a Francją".
We wspomnianej broszurze znajdujemy następujący opis odbywającej się uroczystości: "O godz. 11, po przybyciu Pana Marszałka Śmigłego-Rydza, zgromadzeni udali się do salonów recepcyjnych na pierwszym piętrze Hotelu Angielskieg...
Następnie wysłuchano trzech uroczystych przemówień, po których odsłonięto tablicę pamiątkową ufundowaną przez właścicieli nieruchomości, w której przez kilka godzin przebywał Napoleon. Na tablicy umieszczono następujący napis w języku polskim i francuskim: "Pamięci Napoleona, cesarza Francuzów, który w domu tym spędził dzień 10 grudnia r. 1812"... [więcej]


Wspomnienia

Stanisław Hempel, WSPOMNIENIA WOJSKOWE.
Rozmaitości. Pismo Dodatkowe do Gazety Lwowskiej 1842, cz. 12
Dla serwisu przygotowali: NapoleonTeam
(Dodano: 3 grudnia 2011)

W miesiącu maju r. 1808 kiedy dynastyja Bourbonów składała w Bajonnie koronę Hiszpanii i Indyjów w ręce Cesarza Francuzów, a ten nią koronował swego brata Józefa, miasto Bajonna przedstawiało spaniały widok.
Oprócz dworów Napoleona, Karola VI. i Ferdynanda, widziałeś tam grandów Kastylii, dyplomatów francuzkich i innych Mocarstw pełnomocników.
Dwór cesarski jak zwykle wtakich zdarzeniach odznaczał się wystawną okazałością. Jenerałowie, służba pałacowa i gwardyje cesarskie, występowały codzieńnie w strojnych mundurach. Wkrótce téż przybyła i cesarzowa Józefina z swoim orszakiem, a tak Bajonna przez czas pobytu Napoleona zamieniła się w stolicę Francyi.
Lecz nie moją jest rzeczą opisywać zabawy dworskie, teatra, a tym bardziéj dyplomatyczne wypadki; ja zawsze wracając do wspomnień wojskowych mojego pułku, i teraz jedno zdarzenie z czasów pobytu Napoleona w Bajonnie napiszę:
W piękném przedmieściu tego miasta, stanął na kwatérach szwadron ułanów polskich gwardyi; mieszkańcy uradowani przybyciem Cesarza i Józefiny, przyjmowali w swych domach żołniérzy polskich ze szczérą gościnnością.
Wesołe uczty, muzyka, tańce, trwały codzieńnie, do późnéj nocy.
Lecz żołniérzowi Napoleona, którego zwykłém mieszkaniem były pola i lasy, którego trąba wojskowa tak często wzywała do nowych bojów, nie dość było w chwilach spoczynku biesiad i tańca; szukał on zwykle przy innych zabawach, i uczuć miłośnych... [więcej]

Projekt 1812

Czesław Jankowski, Trakt Napoleoński, Tyg. Il. 1912, cz. 10-11
Dla serwisu przygotowali: Castiglione i Stary
(Dodano: 30 listopada 2011)
Trakt z Oszmiany ku Wilnu biegnie początkowo po względnej równinie, tedy jechano możliwie szybko, nie przebywszy jednak więcej nad wiorst dwadzieścia w ciągu godzin czterech do pięciu. Zaczynało już mieć się na brzask, gdy dojechano do Równego Pola. Niebezpieczeństwo było szczęśliwie przebyte. W Równem Polu stał już oddział gwardyi konnej włoskiej pod dowództwem księcia Rocca-Romano i Włosi zmienili ułanów polskich, towarzyszących cesarzowi. Zmienili? Nie. Chyba: zajęli ich miejsce. z 266 bowiem ułanów, eskortujących korowód cesarski, pozostało tylko - 36-ciu. Ci... wytrzymali. Reszta - zwaliła się z koni po drodze, rażona mrozem nie do zniesienia.
Gdy cesarz, popasawszy jak najkrócej, odjechał, Stokowski z niepełną czterdziestką ułanów swoich ruszył z ogołoconego z furażów i żywności Równego Pola, w bok z traktu, do Taboryszek, znacznej majętności Ważyńskich, i tam zażył dobrze zasłużonego popasu. W szafach bibliotecznych w Taboryszkach walają się do dziś dnia całe pęki "bon'ów", wystawianych przez Stokowskiego na furaż i żywność... Francyi niespłacone weksle!
Akurat zaś, gdy Napoleon docierał o świcie do Miednik na 25 wiorście od Oszmiany, Siesławin przypuścił do Oszmiany ponowny szturm i zajął ją. Gdyby wówczas znajdował się tam nocujący w mieście Napoleon, nasuwa się mimowoli przypuszczenie, że, pomimo wzięcia udziału ułanów Stokowskiego w bronieniu cesarza, kto wie, czy nie byłaby się stała Oszmiana widownią faktu historycznego nieobliczalnej doniosłości: wzięcia w niewolę lub uśmiercenia Napoleona... [więcej]

Recenzje

Aleksander i Jurij Żmodikow
Taktyka armii rosyjskiej w dobie wojen napoleońskich
Recenzja autorstwa WPK
(Dodano: 8 marca 2011)
Po kilku klasykach z dziedziny wojskowości okresu napoleońskiego, takich jak "Napoleoński system wojny" Huberta Camona, "Manewr wileński..." Henri Bonala czy interesującym reprincie "Historja Rozwoju Artylerji" Aleksandra Kiersnowskiego wydawnictwo Napoleon V zaproponowało nam pozycję nową nie wymagająca przed wzięciem do ręki "gruntownego odkurzania". Nowością tą jest "Taktyka Armii Rosyjskiej w dobie wojen napoleońskich" autorstwa Aleksandra i Jurija Żmodikow. Już pobieżne przejrzenie bibliografii powoduje wzrost zainteresowania książką ponieważ sugeruje, że mamy do czynienia z opracowaniem opartym głównie na dokumentach źródłowych z epoki a nie prostą kompilacją innych wcześniejszych opracowań. Autorzy oparli się na regulaminach, ukazach carskich oraz licznych wspomnieniach rosyjskich oficerów różnych stopni. Niezwykle interesującym źródłem wykorzystanym przez autorów są publikacje rosyjskich teoretyków wojskowości z epoki... [więcej]

Poemat

Przygotowali: Waldemar Karczmarczyk, Adam Paczuski
Czesław Moniuszko, Rok 1812, Poemat.

(Dodano: 15 maja 2010)

Mapa wortalu

 • Napoleon Bonaparte - biografia
 • Napoleon Bonaparte - ciekawostki
 • Bitwy Napoleona
 • Wojny napoleońskie
 • Koalicje antyfrancuskie
 • Wojska napoleońskie
 • Gwardia Napoleona
 • Kodeks Napoleona
 • Wspomnienia Napoleona
 • Książki napoleońskie

 • Legiony Polskie we Włoszech
 • Jan Henryk Dąbrowski
 • Księstwo Warszawskie
 • Wojsko Księstwa Warszawskiego
 • Książę Józef Poniatowski
 • Wojna w Hiszpanii
 • Somosierra
 • Bitwa pod Raszynem
 • Pomniki napoleońskie
 • Rekonstrukcje napoleońskie

Kalendarium
Dzisiaj jest: sobota 28 stycznia 2012

Tego dnia:
1768 - urodził się Fryderyk VI, król Danii, sojusznik Napoleona.
1798 - przyłączenie Miluzy do Francji.
1810 - generał Sebastiani zajmuje Grenadę.
1832 - zmarł Augustin Belliard, generał francuski, bił się pod Valmy i Jemappes, walczył pod Austerlitz, Jeną, Gołyminem, Pruską Iławą, Frydlandem, w 1812 szef sztabu Murata.


Cytat na dziś:
"Powiedz cesarzowi, że z nikim nie będę się dzielił sławą!"

Michel Ney


Linki napoleońskie

 • The battle of Waterloo 1815
 • Pułk 4 Piechoty XW
 • Sancygniów
 • www.wmfp.pl
 • www.historia.org.pl
 • Annuaire Histoire/Révolution et Empires
 • Muzeum Romantyzmu
 • Pułk 3 Piechoty
 • www.bossowski.pl
 • Twierdza Nysa
 • Legia Polsko-Włoska
 • www.arsenal.org.pl
 • www.1789-1815.com
 • www.legianadwislanska.pl
 • napoleonistyka.atspace.com

 • www.poniatowski.org.pl
 • www.baltic1812.balticom.lv
 • www.napoleon1er.com
 • www.napoleon-series.org
 • www.napoleonbonaparte.nl
 • Austerlitz 2005
 • www.napoleonguide.com
 • www.napoleon.org
 • www.napoleon.pl
 • bibliotheque empire
 • campagnes imperiales
 • marechaux empire
 • www.szable.pl
 • www.polishlancers.com




Nowości z księgarni
Jarosław Helwig
TWIERDZA GŁOGÓW.
Czasy wojen napoleońskich 1806-1814


Wydawca: NapoleonV
Format 30X21 cm, twarda oprawa, 176 stron.
Albumowe wydanie - 156 ilustracji - w tym nieznane ilustracje R. Knötela, kilkanaście szkiców i map.... więcej>>>

* * *

Emmanuel de Las Cases
Memoriał ze św. Heleny, t. 2.



Wydawca: Finna
Format 165x240, twarda oprawa, s. 480

Najlepiej sprzedająca się książka na świecie w XIX wieku. Sukces wydawniczy zawdzięcza nie tylko temu, że Napoleon to postać najbardziej popularna w tym wieku. O cesarzu napisano mnóstwo książek, lecz właśnie ta stała się biblią wszystkich napoleonistów... więcej>>>

Czytaj fragment!

* * *

Francis Loraine Petre
Ostatnia kampania Napoleona na terenie Niemiec


Wydawca: NapoleonV
Format B5, twarda oprawa, s. 300

Kiedy zaczęło brakować rekrutów z rocznika 1813, potrzebnych do uzupełnienia pierwszych batalionów, cesarz stwierdził, że niedobór można uzupełnić rekrutami z rocznika 1814, pod warunkiem, że wybierze się jedynie "dużych i silnych". Wybrani rekruci zasługiwali na to określenie jedynie dlatego, że wypadali korzystnie na tle słabeuszy, którzy byli bardzo niscy i wątli... więcej>>>

* * *

Tiziano Tonelli
Uzbrojenie Kawalerii Napoleońskiej.


Wydawca: NapoleonV
Format A4, twarda oprawa, s. 160.
Książka została wydana w 2001 roku we Włoszech, a jej autorem jest znakomity kolekcjoner i znawca uzbrojenia Tiziano Tonelli. Autor skupił się głównie na przedstawieniu różnic pomiędzy poszczególnymi wzorami broni białej i palnej.

* * *

Marcin Baranowski
Odbudowa kawalerii liniowej Wielkiej Armii po klęsce 1812 roku.


Wydawca: NapoleonV
Format B5., twarda oprawa
Okres napoleoński wciąż cieszy się niesłabnącym zainteresowaniem historyków. Dzięki wysiłkom badaczy powstają nowe prace, przybliżające rozmaite problemy dotyczące tej niezwykle barwnej i dynamicznej epoki. Pomimo to ciągle odnaleźć można obszary słabiej zbadane lub niemal w ogóle nieznane. Do tego rodzaju zagadnień należy kwestia odbudowy i reorganizacji kawalerii liniowej Wielkiej Armii po klęsce 1812 roku, co stanowi przedmiot niniejszej rozprawy.

* * *

Georges Lechartier
Manewr na Pułtusk


Wydawca: NapoleonV
Format B5, 12 wielkoformatowych map, twarda oprawa.

* * *

Lucien Rousselot
Armia Napoleońska 1790-1815
Wydawnictwo: NapoleonV


Format 22X30 cm., twarda oprawa, wysokiej jakości papier, 392 stron, 371 ilustracji.
Redakcja: Marcin Baranowski
Tłumaczenie: Marcin Baranowski, Juliusz Tomczak
Polska wersja językowa


* * *

Zobacz: Księgarnia

Zapowiedzi wydawnicze
Fryderyk Masson
Kawalerzyści Napoleona


Wydawca: NapoleonV
Format B5, twarda oprawa
Książka ukaże się w grudniu 2011 r.


* * *

Pascal Bressonnet
Studia taktyczne nad kampanią 1806 roku
(Saalfeld, Jena, Auerstedt)


Wydawca: NapoleonV
Format B5, twarda oprawa
Książka ukaże się w I kwartale 2012 roku.


* * *

René Tournes
Kampania wiosenna 1813 roku, LÜTZEN
Studium napoleońskiego manewru


Wydawca: NapoleonV
Format B5, twarda oprawa
Książka ukaże się w II kwartale 2012 roku.


* * *

Jean Morvan
Żołnierz Imperialny t. 1-2


Wydawca: NapoleonV
Format B5., twarda oprawa


Artykuł roku
Najlepsze artykuły według czytelników 2006-2010:

2009/10 - Albumy Moniuszki
2008 - Umundurowanie piechoty XW
2007 - Francisco Goya i wojna hiszpańska
2006 - W piekle Cabrery



Forum
 •  Kampanie i bitwy
 •  Projekt 1812
 •  Guerra de la...
 •  Barwa i broń
 •  Biblioteka Barwy i Broni
 •  Polityka i dyplomacja
 •  Ludzie epoki
 •  Muzy Empire'u
 •  Napoleonica
 •  Wymiana informacji
 •  Gry wojenne i figurki
 •  Historical fiction
 •  Quiz
 •  Varia napoleońskie
 •  Babel

Generałowie Armii Francuskiej 1792-1815
Copyright © Kamp

Poniższe biogramy ograniczają się, z nielicznymi wyjątkami, do lat 1792-1815, nie opisują całej kariery wojskowej przedstawionych generałów, pomijają początki oraz działalność po abdykacji Napleona. W zestawieniu pominięte zostały biogramy Polaków, wywodzących się z armii Księstwa Warszawskiego, awansowanych do stopnia generała armii francuskiej. Generałom armii Księstwa poświęcony jest osobny dział na serwisie.
Opracowane na podstawie:
Georges Six, Dictionnaire biographique des generaux & amiraux francais de la Revolution et de l'Empire (1792-1814), Paryż 1934
Danielle & Bernard Quintin, Dictionnaire des colonels de Napoleon, Paryż 1996

 • A  • B  • C  • D  • E  • F  • G  • H  • I  • J  • K  • L  • Ł
 • M  • N  • O  • P  • Q  • R  • S  • T  • U  • V  • W  • X
 • Y  • Z  • Ż

Zobacz: Adiutanci Napoleona i jego marszałków



Chat napoleoński


Biblioteka empire'u


Manifest
  Pomysł stworzenia tego serwisu jest ściśle powiązany ze sto osiemdziesiątą rocznicą śmierci cesarza Francuzów Napoleona I Bonaparte - człowieka, który zmienił historię XIX wieku i któremu Polacy winni są ogromną wdzięczność.
  Niestety w polskim internecie strony napoleońskie praktycznie nie istnieją (poza kilkoma wyjątkami), a jeśli już są, to trudno je uznać za godne cesarza. Autor niniejszego serwisu nie ma może ambicji na stworzenie pierwszego polskiego portalu napoleońskiego, lecz ma nadzieję, że choć w niewielkiej części odda cesarzowi co cesarskie. Wszelkie uwagi, propozycje i krytyki dotyczące strony można wysłać na adres autora:))
wlonab@gmail.com

Copyright © 2001 - 2011  NapoleonTeam
Wszelkie Prawa Zastrzeżone