Historia konsulatu i cesarstwa t. 3, 4
W kilka dni potem, rozdane zostały wysokie ordery Legii Honorowej. Chociaż instytucya ta uchwalona była od dwóch lat, organizacya wymagała długiego czasu, i zaledwo ukończona została. Napoleon sam rozdzielał wysokie ordery pierwszym osobom cywilnym i wojskowym Cesarstwa, w kościele Inwalidów, pomniku, do którego szczególne miał przywiązanie. Odbył to z wielką okazałością, w rocznicę dnia 14 Lipca. Nie zamieniał jeszcze orderu Legii Honorowej na ordery zagraniczne; ale w oczekiwaniu tych zamian, o których zamyślał, żeby pod wszystkiemi względami, postawić swoję nowę monarchiję na stopie równości z innemi, przywołał do siebie, śród samego obrzędu, kardynała Caprara, i zdjąwszy z szyi swojej wstęgę Legii Honorowej, oddał ją podeszłemu i czcigodnemu kardynałowi, który głęboko był wzruszony tak świetnem odznaczeniem. Napoleon zaczął tym sposobem od reprezentanta papieskiego zaszczycenie orderem, o który, jakkolwiek niedawny, w krótce ubiegać się miała cała Europa.
Starając się nadać powagę rzeczom na pozór najmniej ważnym, przesłał order wyższego oficera admirałowi Latouche-Tréville. „Mianowałem cię, pisał do niego, wielkim ołicerem Cesarstwa, inspektorem brzegów morza Śródziemnego; ale mocno pragnę ażeby czynność jaką masz przedsięwziąć, pozostawiła mię w możności wywyższenia cię na taki stopień znaczenia i zaszczytów, żebyś już nic nie miał do życzenia...”
A. THIERS, Historia konsulatu i cesarstwa t. 3