Bardzo dziękuję i jak mawiała moja babcia „niech pójdzie na zdrowie.”
Chciałbym jedynie zaznaczyć, że „Piechota K.W. według zabytków…”, jak wcześniej „Ułani” i „Krakusi”, to tematy które póki co nie stanową jeszcze zamkniętej całości i będą sukcesywnie uzupełniane o kolejne plansze.
Pozdrawiam serdecznie,
Z.

Melduję swój powrót spod Austerlitz (Slavkov u Brna)

_________________
"Historia jest wersją przeszłych wypadków, na które ludzie zdecydowali się zgodzić."
"Tak oto rodzą się bajki zwane umownie historią."

Fajnie Zenobi . Możemy liczyć na jakąś relację?

_________________
(...)Jak cicho, w białym słowniku bez słów
Nie słychać nawet najlżejszego
Szelestu odwracanej kartki,
Z którego by tłumacz skorzystał,
Nim słowa, jakie jeszcze zostały,
Zanikną w nadchodzącej ciemności.
(Ch.Simic "Blues o śnieżnym poranku")

http://www.lepoint.fr/culture/l-institu ... 9909_3.php

...sans commentaire

W dniu wczorajszym 1932 r. w Sali Rady Miejskiej miasta Częstochowy, odbył się wykład prof. Uniwersytetu Warszawskiego Dr. Wacława Tokarza częstochowianina, pod tytułem: "Z dziejów Częstochowy w XVIII i XIX stuleciu". A w numerze jutrzejszym Gońca Częstochowskiego pojawi się relacja z tego wielce interesującego "rautu" intelektualnego. Mając jednakowoż wgląd do kwestii redakcyjnych, śpieszę zawiadomić z wyprzedzeniem niczym feldjegier na służbie, co tam w Wacław przeskrobał...

„ ... inaczej się chodzi po ulicach swojego miasta , gdy się wie , że kazda piędź ziemi przepojona jest krwią ofiarną naszych przodków .”

Takie proste i ciągle aktualne ...
Dziękuję za przypomnienie .

Profesor Tokarz zawsze kojarzyć będzie mi się z innym zdarzeniem.
Znam pewnego uczestnika Powstania Warszawskiego , pan dzisiaj już w wieku około 95 lat.
Kiedy mieszkaliśmy niedaleko siebie , w każdą niedzielę odwiedzałem go i dużo gadaliśmy.
Kiedyś przyniosłem egzemplarz reprintu „Armja Królestwa Polskiego 1815-1831” ucieszony , że go dostałem. Tłumaczyłem starszemu panu kto to był W. Tokarz , czym się zajmował etc.
Mój rozmówca nie był entuzjastą historii wojskowości , ale wysłuchał mnie do końca , a potem wyrozumiale uśmiechnął się i krótko skwitował:
Tak , słyszałem , chodzilem z jego synem do gimnazjum.

Zrobiło mi się strasznie głupio ...
To co dla mnie było historią , dla niego było wspomnieniem. I nie była to ostatnia niespodzianka z jego strony...
Pozdrawiam
T.

Dziękuję Towarzyszu!
Takie historie budzą woń zapachu przeszłości, wyostrzają zmysły i dają lekcję pokory.

Rok prawie temu rozmawiałem ze starszym panem antykwariuszem, czasami w parku jasnogórskim gra w szachy -o legionach, książkach itp.
Czas mija i nagle mówi
-Panie a zna pan Kazia Michałowskiego?
+Archeologa? Mam jego album o Karnaku.
-Tak, o tego. Znałem Kazia! To był facet. Zbierał książki o legionach, czasami się wymienialiśmy zbiorami. Pamiętam kiedyś jak miał pożar mieszkania i dzwonił z zagranicy krzycząc -A książki? Co z książkami!?! Kaziu taki to był gość!

Swoją drogą ojciec tego pana [pokazywał mi album rodzinny oraz inne pamiątki, odznaczenie posłał do Londynu] służył razem z Henrykiem Dobrzańskim w 2 pułku strzelców konnych. Zamordowany najprawdopodobniej przez MBP pod koniec lat 40'tych.

Pozdr.
B.

Te piękne rzeczy, o których piszecie, przypominają mi opowiadanie B. Prusa "Milknące głosy". Historia ciągle się powtarza.

_________________
"Historia jest wersją przeszłych wypadków, na które ludzie zdecydowali się zgodzić."
"Tak oto rodzą się bajki zwane umownie historią."