W 1820 r wystąpił w Paryskiej Akademii Nauk Andre - Marie Ampere fizyk francuski; od jego nazwiska pochodzi nazwa jednostki natężenia prądu - amper - A.
Tematem jego wystąpienia było wzajemne oddziaływanie prądów płynących w przewodnikach, które nazwał oddziaływaniami elektromagnetycznymi. Mówiąc dokładniej, Ampere w pierwszej swojej pracy nazwał te działania "woltaicznymi przyciąganiami i odpychaniami".
Dwa równoległe przewodniki wiodące prąd oddziałują wzajemnie na siebie. Jeżeli prąd w dwu przewodnikach płynie w tę samą stronę, wówczas odpychają się one. Natomiast przeciwne kierunki prądu w przewodnikach równoległych powodują ich wzajemne przyciąganie się.
Po wygłoszeniu referatu, jeden z przyjaciół Ampera zapytał: "No cóż nowego jest w tym, co pan nam powiedział? Wszystko jest jasne, że jeśli dwa prądy wykazują oddziaływanie na igłę magnetyczną, to one wykazują również również oddziaływanie jeden na drugiego". Zdenerwowany Ampere nie wiedział, co ma odpowiedzieć, lecz przyszedł mu z pomocą Arago (udowodnił, że światło księżyca jest odbite). Po wyjęciu z kieszeni dwóch kluczy powiedział: "Otóż każdy z nich też wykazuje działanie na igłę, jednak one nie wykazują działania jeden na drugiego".
Na wykładzie Ampera obecny był Laplace. Gdy publiczność już się rozchodziła, Laplace stanął przy wyjściu i oczekiwał na asystenta. Spotkawszy go, uderzył po ramieniu i zapytał: "czy nie pan to, młody człowieku, popychał ten przewodnik?"