Księcia Eustachego Sanguszki
PAMIĘTNIK
1786 - 1815.
WYDAŁ
JÓZEF SZUJSKI.
W Krakowie,
W DRUKARNI UNIWERSYTETU JAGIELLOŃSKIEGO
pod zarządem Ignacego Stelcla.
1876.



Życie w epoce pełnej wstrząsów oraz wojen pociągało za sobą moralne wzloty i upadki. Niejednokrotnie balansowano na granicy bohaterstwa i zdrady. Takie też było życie księcia Eustachego Sanguszki, które opisał w swoim pamiętniku. Książe Eustachy uczestniczył w najważniejszych wydarzeniach epoki, w której żył. Jako młody i niedoświadczony poseł uczestniczył w Sejmie Wielkim. W 1792 roku jako nie znający jeszcze swojego fachu żołnierz, brał udział w wojnie polsko-rosyjskiej, a dwa lata później w Powstaniu Kościuszkowskim. Podczas tych wydarzeń wielokrotnie dowodził swej miłości do ojczyzny oraz osobistego przywiązania do księcia Józefa Poniatowskiego, którego był adiutantem.
Po upadku powstania książe Eustachy wycofał się z życia publicznego i skupił się na życiu prywatnym, aby znów powrócić na karty historii podczas wyprawy na Moskwę w 1812 roku. To właśnie wydarzeniom drugiej wojny polskiej książe Eustachy poświęca w swoim pamiętniku najwięcej uwagi. Przedstawia on głównie wydarzenia, w których sam brał udział, nie pomijając przy tym ciekawych uwag dotyczących samego Napoleona oraz najważniejszych osób z którymi wielokrotnie miał styczność. Zakończył swą opowieść na roku 1813, kiedy to podjął dramatyczną decyzję o opuszczeniu swojego przyjaciela księcia Józefa i podpisał amnestię udzieloną mu przez cara Aleksandra I. Pamiętnik księcia Sanguszki został wydany po raz pierwszy przez profesora Józefa Szujskiego w 1876 roku. Niniejsze wznowione wydanie jest wiernym odwzorowaniem pierwszego wydania. Układ stron pozostał niezmieniony, jedyną naszą ingerencją było ujednolicenie gramatyczne i ortograficzne tekstu, tak aby odpowiadał on wymogom dzisiejszych czasów. Książka jest nowa, pięknie wydana!!!
224 strony.
Wydana w 100 egzemplarzach.
Książkę można kupić tylko na naszych aukcjach!!!




NAUKA PRAKTYCZNA KANONIERA
UŁOŻONA
przez Kapitana PASZKOWSKIEGO Professora Artylleryi.
w Warszawie w Drukarni Woyskowey. 1830
Reprint wydania z 1830 roku
Książka ma 242 strony.
Książka została wydana w nakładzie 100 egzemplarzy!!!




Artyleria na przełomie XVIII/XIX wieku stała się bronią śmiercionośną. Wojny napoleońskie pokazały jak przy właściwym skoncentrowaniu ognia artyleryjskiego uderzenia przełamujące decydowały o sukcesie bitwy. Powiedzenie "Artyleria - Bóg wojny" w pełni odzwierciedla rolę jaką odgrywała artyleria w ówczesnej sztuce wojennej. Po pokonaniu Napoleona, w Europie nastał upragniony pokój. Umożliwił on teoretykom wojskowości na spokojne przeanalizowanie ogromnego praktycznego materiału zebranego na kilkudziesięciu polach bitew w całej Europie. Również polscy wojskowi, dzięki utworzeniu Armii Królestwa Polskiego taką szansę otrzymali. W tym właśnie okresie powstał podręcznik dla szkół artyleryjskich i inżynieryjnych kapitana Józefa Paszkowskiego ,,Nauka Praktyczna Kanoniera". Autor, uczestnik wojen napoleońskich odznaczony Złotym Krzyżem Virtuti Militari, wykładowca w Szkole Aplikacyjnej Artylerii i Inżynierii Królestwa Polskiego oraz w Zimowej Szkole Artylerii, świetny teoretyk i praktyk wojskowości, jak sam wzmiankuje, pracował nad całościowym ujęciem swoich wykładów przez kilka lat. Na całe szczęście jego praca ukończona została przed wybuchem wojny polsko-rosyjskiej. Podręcznik profesora Paszkowskiego jest jednym z najlepszych przykładów wysokiego poziomu szkolnictwa wojskowego w Królestwie Polskim. Nic zatem dziwnego, że to właśnie artyleria polska podczas Powstania Listopadowego zdecydowanie przewyższała liczniejszą oraz lepiej uzbrojoną artylerię rosyjską.
Wydając po raz pierwszy od 1830 roku książkę "Nauka Praktyczna Kanoniera" chcielibyśmy rozpocząć naszą serię reprintów wydań teoretyków wojskowości XIX i XX wieku. Mamy nadzieję, że umożliwimy tym samym szerszy i pełniejszy dostęp do wielu wybitnych i nieznanych opracowań. Obecne wydanie jest prawie identyczne z wydaniem z 1830 roku, jedyną naszą ingerencją było ujednolicenie gramatyczne i ortograficzne tekstu, przy czym staraliśmy się zachować, dodający specyficznego uroku archaiczny XIX-wieczny styl ówczesnego wydania.




Pamiętniki Wincentego Płaczkowskiego Porucznika Dawnej Gwardyi Cesarsko-Francuzkiej spisane w roku 1845 - reprint wydania z 1861 roku.



Pamiętnikarstwo polskie doby Napoleona prezentuje się bardzo skromnie. Jednym z cenniejszych świadectw tamtych dziejów jest z pewnością pamiętnik porucznika Gwardii Cesarskiej - Wincentego Płaczkowskiego.

Po wydaniu dekretu 6 kwietnia 1807 roku przez Napoleona o utworzeniu pułku polskich szwoleżerów, który miał należeć do gwardii cesarskiej, wstąpił do niego Wincenty jako już dojrzały 35 letni mężczyzna: ,,Natychmiast udałem się do tego pułku - jak relacjonuje - swoim kosztem; mundur, konia i cały rynsztunek sprawiłem". W tej elitarnej jednostce służył przeszło 5 lat. W swoich wspomnieniach Płaczkowski przedstawia kampanię hiszpańską z roku 1808 oraz 1810-11. W bardzo barwny i szczegółowy sposób spisane zostały potyczki z gen. Miną oraz lordem Wellingtonem. Obecny podczas szarży pod Somosierrą przedstawia nam ją z perspektywy obserwatora. Uwadze gwardzisty, a zarazem przybysza z dalekiego kraju nie uszły również specyficzne i nader ciekawe stosunki społeczne i obyczajowe panujące w Hiszpanii.

W kampanii w 1809 roku Płaczkowski był bardzo blisko Napoleona, stąd wiele ciekawych szczegółów dotyczących cesarza.

Dramatyczną kampanię 1812 roku odbył nasz bohater prawie w całości. Podczas jednej z wielu potyczek raniony i wzięty do niewoli został z niej zwolniony dzięki amnestii Aleksandra I.

Wydanie Pamiętnika Wincentego Płaczkowskiego jest nowatorskim i niskonakładowym przedsięwzięciem działającego od tego roku wydawnictwa NapoleonV. Reprint najnowszego wydania jest wzorowany i identyczny z wydaniem z 1861 roku. W naszym zamyśle było przekazanie czytelnikowi źródła w jego nie zmienionej formie. Pamiętnik został wykonany z wysokiej jakości materiału, tak aby wzorem starych pamiętników służył kilku pokoleniom.