Dzięki...

Do kogo na początku 1798 roku skierował gen. Bonaparte następujący list:
«Obywatelu generale! Ciało prawodawcze ofiarowało mi chorągiew na pamiątkę bitwy pod Arcole: zamiarem jego było zaszczycić armią w osobie jej dowódzcy. Była na polach Arcole chwila, w której zwycięztwo wahające się wymagało najwyższej odwagi dowódzców: krwią zbroczony, trzema ranami okryty, opuściłeś szpital obozowy, postanowiwszy zginąć lub zwyciężyć. Widziałem cię w tym dniu pamiętnym ciągle na czele walczących: ty także najpierwszy stanąłeś pod Dego z kolumną piekielną, przebyłeś Pad i Addę; do ciebie więc należy skład zaszczytnej chorągwi, która sławą okrywa grenadyerów pod twojem dowództwem zostających. Odtąd rozwiniesz ją wtedy tylko, gdy wszelki krok wsteczny bezkorzystnym się okaże, a zwycięztwo na utrzymaniu placu boju zasadzać się będzie. — Bonaparte.»

Z braku chętnych oto prawidłowa odpowiedź: powinna ona brzmieć:
gen. Lannes
źródło: Dziekoński, Życie marszałków francuskich

Nowe pytanie:
Kto został na początku 1807 roku, po powołaniu Komisji Rządzącej, komisarzem reprezentującym ją przy cesarzu Francuzów?

Pozwolę sobie strzelić; Józef Wybicki ?

Niestety nie...

Nie był to przypadkiem Aleksander Benedykt Batowski?

Pozdrawiam - Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

Nie wiem, czy przypadkiem, ale to właśnie o niego chodzi.
źródło: Konic, Komisja Rządząca 1807 r.,

Twoje pytanie.

A więc: Jaki oddział został powołany do życia w Legnicy 3 maja 1813 roku?

Pozdrawiam - Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

Widzę, że nawet nikt nie próbuje. A więc odpowiedź brzmi: był to oddział ochotników złożony ze służby i straży leśnnej (Forstendiensteten- und Jagerkorps) pod dowództwem Forstmeister'a von Rochow, a liczący 3 oficerów i 209 żołnierzy. Por. R. Berger, Trupen und Garnisonen in Schlesien 1740-1945 czy G. Nafziger, The Prussian Army During the Napoleonic Wars, t. II.

Kolejne pytanie podszyte lokalnym patriotyzmem: Kto z najbliższego otoczenia Cesarza wziął ślub w Legnicy w 1810 roku?

Pozdrawiam - Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>

Niestety, mimo poszukiwań nie udało mi się znaleźć padnego "podejrzanego", żadna z przeglądniętych lokalnych gazet pruskich nie pisała o tym....
Jestem więc niezmiernie ciekawy, kto z otoczenia Napoleona wziął ślub na terenie obcego (w zasadzie wrogiego) państwa.... wojskowych i polityków raczej wykluczam.... podejrzewam więc kogoś ze służby.....
Ałe żadne nazwisko nie wpada mi do głowy...

Kampie,

chodzi o Claude-Philibert-Édouard'a Mounier (Édouard Mounier) (1784-1843). W czasach rewolucji znalazł się na emigracji, a do Francji powrócił po 18 bruimera. W 1806 r. zaczął pracę w Radzie Stanu, a wczasie kampanii 1806-07 pełnił funkcję intendenta WA w Waimarze i na Śląsku. Od 1809 do czasu abdykacji pełnił funkcję sekretarza gabinetowego (osobistego) Napoleona. 11 maja 1810 r. w Legnicy poślubił Wilhelminę Lighton, wnuczkę generała Johanna Antona von Dessaunieres (1731–1802, byłego komendanta twierdzy Głogów). Cesarz udzielił zgody, ​​choć nie bez wyrzutów: „Niemka! Prusaczka! Czyżby nie było już wystarczająco dużo Francuzek?”. W jego siostrze kochał się Stendhal. Baron cesarstwa. Po 1815 pełnił różne funkcje administracyjne i polityczne.

Hasła biograficzne m. in. w: Dictionnaire Napoléon, red. J. Tulard, t. II; Dictionnaire des parlementaires français, red. E. Bourloton.

A więc kolejne "legnickie" pytanie: kto w Legnicy planował dokonać zamachu na Napoleona?

Andrzej Pochodaj

_________________
---
NAPOLEON I BONAPARTE oczami Polaków : pamiętniki, dzienniki, relacje, listy >>>
Legenda Napoleona I Bonaparte w kulturze polskiego romantyzmu >>>