Francuz Cugnot osiemnaście lat spędził w Niemczech, gdzie bardzo ceniono sobie jego talenty techniczne. Do Francji wrócił Cugnot już jako doświadczony inżynier wojskowy. Ulepszył broń palną piechoty, skonstruował też stolik mierniczy o specjalnym przegubie genou a la Cugnot. W dziejach techniki zapisał się przede wszystkim jako wynalazca pojazdu parowego.
Zbudował "samojazd" parowy, który miał zamiast koni służyć do przewozu armat. Był to wóz trzykołowy, z kotłem parowym na przedzie. Za kotłem mieściła się dwcylindrowa maszyna parowa. Drągi jej tłoków uruchamiały za pośrednictwem łańcuchów i przekładni zębatej przednie koło wozu. Wóz biegł samoczynnie w ciągu 15 do 20 minut z prędkością 6,4 km/ h, po czym musiał stawać dla nagromadzenia nowej dawki pary.
Nowy pojazd wywołał w Paryżu sensację. Zaciekawienie było powszechne, ale pokaz zakończył się katastrofą. Przednie koło wozu, służące zarazem do zmiany kierunku ruchu, w znacznej mierze utrudniało prowadzenie. W pewnej chwili Cugnot stracił panowanie nad pojazdem i uderzył o ceglany mur. Wóz uległ uszkodzeniu, a sam wynalazca ośmieszył się w oczach Paryża. Zniechęcony Cugnot machnął ręką na dalsze eksperymenty z samobieżnym pojazdem. Doceniano jednak jego zasługi, król przyznał mu dożywotnią rentę, stracił ją po wybuchu rewolucji, jednak Napoleon przyznał mu ponownie to stałe wsparcie finansowe.