Stara Gwardia została utworzona przez Napoleona dekretem z 16 stycznia 1809 podpisanym w Valladolid. Cesarz zaliczył do niej istniejące już pułki i bataliony gwardii: grenadierów pieszych, strzelców pieszych, grenadierów konnych, strzelców konnych, polskich szwoleżerów, mameluków, żandarmerię wyborową, artylerię konną, artylerię pieszą, saperów i weteranów. Jednostki te rekrutowały się ze starych, doświadczonych żołnierzy, mających co najmniej 10 lat służby. Mieli oni rozliczne przywileje, m.in. strzegli osoby cesarza, otrzymywali wyższy żołd. Już sama przynależność do takich formacji była uważana za zaszczyt.